حوادث روزهای ۱۸ و ۱۹ دی ماه ۱۴۰۴، به عنوان یکی از بحرانی‌ترین وقایع تاریخ معاصر ایران، صحنه رویارویی پیچیده نیروهای امنیتی با پدیده‌ای ترکیبی از نارضایتی اجتماعی و اغتشاش سازمان‌یافته مسلح بود. این مقاله، با هدف ارائه تحلیلی جامع و انتقادی، ابتدا روایت رسمی دستگاه حاکمه را به عنوان چارچوب پایه پذیرفته و سپس با واکاوی داده‌های منتشرشده، گزارش‌های رسانه‌ای و استدلال‌های منطقی، به ارزیابی اعتبار این روایت در مقایسه با روایت رقیب می‌پردازد. روش پژوهش، تحلیل محتوای اسناد رسمی، گزارش‌های خبری دست اول و تطبیق آن‌ها با قراین میدانی است. یافته‌ها نشان می‌دهد که با وجود بروز شکاف اطلاعاتی اولیه، شفافیت در ارائه آمار تفکیک‌شده جانباختگان، توجیه‌پذیری منطقی تلفات در چهارچوب درگیری مسلحانه گسترده، و به ویژه فقدان مطلق مدارک مستقل از ادعای کشتار سازمان‌یافته، موجب ارجحیت قاطع روایت «مقابله با حمله تروریستی» بر روایت «سرکوب خونین اعتراضات» می‌گردد. عملکرد قاطع نیروهای عملیاتی و هوشیاری نسبی جامعه، به عنوان عوامل کلیدی مهار بحران شناسایی شده‌اند.

بررسی ترجمه دقیق یادداشت جدید ترامپ در خصوص فشار حداکثری بر ایران که در رسانه های مختلف بحث شده است و برداشت های درست یا غلطی از آن انجام شده است.